Blisko 5-letni Bartosz Długokęcki, gdyby wierzyć tylko lekarzom, nie powinien już żyć. - Krótko po porodzie odmówiono operowania szpotawej nóżki i wtedy właśnie lekarz powiedział, że to nie ma sensu, bo dziecko długo nie pożyje – opowiada mama chłopca, Natalia.
„Proroctwa” medyka okazały się bezpodstawne. Chłopiec ma już – dokładnie – 4 lata i siedem miesięcy. I chociaż jego zdrowie jest bardzo zagrożone – dziecko wytrwale walczy.
Chłopiec urodził się z Zespołem Edwardsa. To genetycznie warunkowany zespół wad wrodzonych, o bardzo różnym natężeniu. I Bartuś wiele z takich wad ma.
- Jedną z nich jest nieprawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego. Początkowo, gdy był bardzo malutki, trzeba było zakładać mu sondę do żołądka i tak karmić – mówi pani Natalia. - Obecnie operacyjnie ma założony tzw. peg: specjalny wężyk włożony przez brzuszek do żołądka i za jego pomocą karmię Bartusia.
Problemy z leczeniem to codzienność rodziców Bartusia. - Kiedy miał zapalenie oskrzeli, ze szpitala w Olsztynie wypisali go na drugi dzień, bo, jak usłyszałam, pewnie wolałabym, żeby umarł w domu. Innym razem, gdy zapadł na zapalenie płuc, wymusiłam podanie antybiotyków, bo zdaniem lekarzy powinnam zgodzić się tylko na środki przeciwbólowe i pozwolić mu już odejść. I tak jest przez blisko już pięć lat. A Bartuś odejść nie chce. Jest silny i mimo wielu chorób, walczy z nimi, nie poddaje się. Nie mówi, ale wszystko rozumie, nie chodzi, ale bardzo chce i próbuje, przy chodziku i przy mojej pomocy, ale „odwrotne” położenie stopy to uniemożliwia i do tego jest bolesne.
Ze względu na to dążenie dziecka do samodzielnego poruszania się obecnie najpilniejszą potrzebą Bartka jest operacja szpotawej stopy. - W Polsce lekarze nie chcą podjąć się operacji jego nóżki. Już nawet nie tylko dlatego, że „nie warto, bo i tak umrze”, ale dodatkowo przekonują, że nawet narkoza, znieczulenie są dla niego zagrożeniem. Takich obaw nie mają jednak lekarze niemieccy. Dostałam „namiar” na niemiecki szpital od innej matki, której córkę tam skutecznie zoperowano.
Skontaktowałam się, przesłałam historię choroby, leczenia, wyniki badań. Na szczęście siostra jest tłumaczem z języka niemieckiego, więc przynajmniej koszt translacji mnie ominął. Lekarze z tej niemieckiej kliniki dokonali wstępnej oceny stanu zdrowia Bartusia i stwierdzili, że operacja powinna się udać. Na 12 maja mamy wyznaczony termin pierwszej wizyty w tej klinice. Tam go jeszcze dokładnie przebadają i być może od razu zostanie zoperowany.
Jak w wielu podobnych przypadkach – podstawowym problemem „medycznym” są pieniądze. Dlatego i na rzecz Bartka Długokęckiego uruchomiona została internetowa zbiórka (https://zrzutka.pl/zbieramy-na-operacje-stopki-synka-i-rehabilitacje). Również na facebooku prowadzona jest licytacja. Dziecko jest też już podopiecznym Fundacji „Słoneczko”. - Jeszcze nie wiemy ile ta operacja będzie kosztowała, jak będzie wyglądała późniejsza rehabilitacja, ale inne przykłady wskazują, że będą to niemałe pieniądze, których nie mamy.
Bartek jest najmłodszym wśród trzech synów Natalii i Sebastiana Długokęckich z Witówka.
- Wcześniej oboje pracowaliśmy w wielbarskiej IKEI, ale teraz już tylko mąż, bo Bartuś wymaga mojej stałej opieki – mówi pani Natalia. - Mieszkamy w domu razem z moją mamą, która ma zaledwie kilkaset złotych emerytury. Nie jest łatwo na co dzień, z bieżącymi wydatkami i nie mamy jak zgromadzić środków na operację Bartka. Pozostało nam jedynie liczyć na ludzką dobroć i zrozumienie – apeluje mama 5-letniego Bartka.
A kto ten Wilczek, że aż taki artykuł o niej m piszą?
Rafał
2026-06-17 16:58:24
Ten człowiek ma zdolności do likwidacji i zamykania
Bodzio
2026-06-17 09:21:02
Te Spaliny sławne ze złej strony . Wczesniej pedofila złapali , teraz 3, 8 promyka. Szofer
konrado
2026-06-16 22:12:28
Uuuu to w restauracji grota pewnie szambo wybija że zmywarki
Mieszkaniec
2026-06-16 21:22:40
Dzień dobry Państwu. No wreszcie ktoś odważył się powiedzieć to głośno! Pani Radna Malwina Prusińska słusznie „męczy” odpowiednie osoby o temat Dworca PKS, bo — nie oszukujmy się — ten plac wygląda tak, jakby czas zatrzymał się tam w 1981 roku i od tamtej pory nikt nie miał odwagi tam zajrzeć. Wstyd to mało powiedziane. Nie wiem, czy Pan Michał Trusewicz faktycznie był na tym dworcu osobiście, czy tylko widział go na zdjęciu z satelity, ale skoro już rozmawiamy o transporcie, to mam kilka pytań, które aż proszą się o odpowiedź. Może jakaś kompetentna osoba z ratusza pochyli się nad tym postem — choćby na tyle, żeby nie dostać skurczu pleców. Do rzeczy: 1) Kto wydał pozwolenie dla przewoźników EGER, IKEA i całej reszty floty kosmicznej na parkowanie na parkingu przy Andresa/Lipperta? Bo wygląda to jak prywatny terminal lotniczy, tylko bez samolotów. 2) Czy właściciele tych pojazdów płacą za parkowanie? Pytam, bo parking wygląda jak powierzchnia Marsa po gradobiciu — kratery, jeziora po deszczu i dekoracje w postaci pustych butelek. NASA mogłaby tam kręcić dokument o terraformacji. 3) Dlaczego te autobusy jeżdżą przez Lipperta? Mieszkańcy mają tam survival na co dzień, a przejście przez ulicę to jak gra w „Froggera” na poziomie hard. 4) Co z autami lokalnego zbieracza skarbów? Pan został przegoniony spod Starostwa, więc przeniósł się na parking i dalej parkuje swoje rydwany pełne… powiedzmy: „kolekcji”. Czy naprawdę nie ma sposobu, żeby zakończyć tę epopeję? 5) Czy Straż Miejska lub Policja może tu zareagować? W końcu to centrum miasta, a nie strefa wolnego handlu i dowolnego parkowania. 6) I na koniec — hit sezonu. Pseudo‑przystanek na Pasymskiej, vis‑à‑vis Biedronki, na drodze krajowej 53. Autobusy zatrzymują się na jezdni, zatoki brak, linie ciągłe jak mur chiński — wyminąć się nie da, więc rano korek jak w Warszawie, tylko bez metra. Zgodnie z przepisami decyzję o lokalizacji przystanku wydaje zarządca drogi, czyli GDDKiA (albo miasto, jeśli ma zgodę). No i pytanie: kto uznał, że to dobre miejsce? Bo wygląda to jak żart, tylko nikt się nie śmieje.
MilczącyMyśliciel
2026-06-16 14:58:26
Brawo, Kaiser Wilhelm II lubi to!
Klasyk
2026-06-16 14:27:07
Na kolejowej mapie Warmii i Mazur właśnie dzieje się coś, czego mieszkańcy Wielbarka nie widzieli od ponad trzech dekad. Po 34 latach pociągi Intercity znów zatrzymają się w ich miejscowości. - Gwoli sprostowania - spółka PKP IC powstała w 2001 r, więc Wielbark nie mógł czekać na jej pociągi 34 lata
wolf
2026-06-16 11:08:10
gratuluję szczycieńskiej policji brawurowej akcji, teraz czuję się bezpieczniej
20 porcji dilerskich
2026-06-16 10:11:23
Podoba mi się zaproszę żonę na wycieczkę .
Franek66
2026-06-15 07:49:34
Tak to jest, jak brzegi zabudowane. Jezioro ok, ale bylam raz i nigdy więcej.
Gabi
2026-06-14 19:30:23