Złoty atrament Juranda. Rok, który przeszedł do historii [Rozmowa]

Miniony rok w wykonaniu zawodników szczycieńskiego klubu to zapisane złotym atramentem karty polskiej lekkoatletyki. Skala osiągnięć dawno już przestała mieścić się w lokalnych ramach.

- To są wyniki zdecydowanie ponad stan, jeśli spojrzymy na realia Szczytna i liczbę trenujących zawodników - podkreśla trener Maciej Bukowiecki, który opowiada o sukcesach klubu i trudnościach, z jakimi się boryka.

Medale o szczególnym znaczeniu

Z szeregu spektakularnych osiągnięć najtrudniej wybrać jeden, najważniejszy sukces. Tych momentów było po prostu zbyt wiele.Jednym z najbardziej symbolicznych był pierwszy od wielu lat medal seniorski mistrzostw Polski, zdobyty przez Wojciecha Maroka. Dla Bukowieckiego miał on wyjątkowy, osobisty wymiar.

- To był mój pierwszy seniorski medal w karierze trenerskiej. Coś, co zostaje w głowie na zawsze. Ostatni taki medal w historii Juranda zdobył mój brat Konrad, więc dla mnie to naprawdę wyjątkowa historia.

Równie ważna była obrona tytułu mistrzyni Polski U23 w rzucie dyskiem przez Joannę Marszelewską. To osiągnięcie, które w klubowych statystykach nie miało wcześniej precedensu.

- Asia zdobyła mistrzostwo w pierwszym roku bycia “młodzieżówką” i w drugim roku je obroniła. U nas wcześniej czegoś takiego nie było. To pokazuje, jak daleko można dojść konsekwentną pracą - podkreśla Bukowiecki i przyznaje, że Marszelewska jest też dowodem na to, że w sporcie nie wszystko da się zmierzyć centymetrami. - Ona nie ma wybitnych warunków fizycznych, jest wyraźnie niższa od rywalek, a mimo to wygrywa z zawodniczkami o 30 centymetrów wyższymi. Ciężka praca, zaangażowanie i poświęcenie pozwoliły jej nadrobić wszystko inne. To najlepszy przykład tego, że praca zawsze jest na pierwszym miejscu.

Rekordy i obronione tytuły

Zawodniczką, która najjaśniej zabłysnęła w ogólnopolskich i międzynarodowych rankingach, jest Kinga Jackowska. Jej ubiegłoroczny dorobek to cztery rekordy Polski, srebrny medal na Europejskim Festiwalu Młodzieży Olimpijskiej i dominacja w światowych tabelach.

- Poprzedni rekord Polski w pchnięciu kulą wynosił 17,50 m, a Kinga poprawiła go aż do 18,67. W tej konkurencji to ogromna różnica. Do tego zrobiła to w pierwszym roku startów w swojej kategorii wiekowej i do końca 2026 roku wciąż będzie miała czas, by ten wynik jeszcze poprawić.

Reklama

Do tego doszły sukcesy Igi Wysoczańskiej, która została halową mistrzynią Polski U20 i później wicemistrzynią kraju na stadionie, oraz Krzysztofa Hermana, który obronił tytuł w ogólnopolskim finale dwuboju.

Zdetronizowany AZS Olsztyn

Przez wiele lat to olsztyńscy “akademicy” wiedli prym w regionalnym rankingu sportowym. Do czasu. W minionym sezonie to MKL Jurand miał więcej punktów i więcej medali niż AZS UWM Olsztyn, gdzie trenują przecież setki dzieci. Wszystko to przełożyło się na kolejne zwycięstwo Juranda w wojewódzkiej klasyfikacji sportu młodzieżowego. - U nas trenuje około 80 zawodników, od maluchów z rocznika 2021 po seniorów. Najstarszy z nich to rocznik 2001, więc to wciąż bardzo młoda grupa. To daje ogromne perspektywy na przyszłość, bo najlepsze lata wielu zawodników dopiero nadejdą - zapewnia trener.

Blaski i cienie sportowego rozwoju

Ogromnym krokiem naprzód dla klubu było oddanie do użytku nowego stadionu lekkoatletycznego. To obiekt, o którym Jurand marzył od lat.

- Wielkie słowa uznania należą się miastu i byłemu burmistrzowi Krzysztofowi Mańkowskiemu, który bardzo mocno zabiegał o jego powstanie. Jesteśmy za to niezwykle wdzięczni - podkreśla Bukowiecki. - Latem mamy w Szczytnie naprawdę znakomite warunki do treningu i możemy w pełni korzystać z obiektu, co jest dla nas ogromnym wsparciem. Również obecne władze miasta okazują nam przychylność i to wsparcie realnie odczuwamy.

Zima jednak wciąż pozostaje wyzwaniem organizacyjnym. W Szczytnie nie ma miejsca, gdzie można by na stałe rozłożyć krytą rzutnię do pchnięcia kulą czy rzutu dyskiem. Dlatego od listopada do marca klub dojeżdża do Pasymia, do ośrodka wypoczynkowego “Kalwa”, gdzie w jednym z obiektów rozstawia rzutnię i go ogrzewa.

- To generuje bardzo duże koszty, ale nie mamy innego wyjścia - dodaje Bukowiecki.

Największy problem: pieniądze

Finansowanie jest jedną z największych dolegliwości klubu. Kilkudniowe często zawody to noclegi, transport, wyżywienie dla kilkunastu osób. Był sezon, w którym na kilka dni przed mistrzostwami halowymi we Wrocławiu okazało się, że dotacje miejskie były niższe od przewidywanych i trzeba było podjąć decyzje.

- Zakwalifikowało się ośmioro zawodników, a pojechały tylko dwie dziewczyny. Obie wróciły z tytułami mistrzyń Polski. Gdyby pojechali wszyscy może medali byłoby więcej, ale tego nikt się już nie dowie - mówi z goryczą Bukowiecki. Jego zdaniem w rozwiązaniu finansowych problemów pomogłyby systemowe stypendia dla najlepszych zawodników.

Reklama

- Nie chodzi o wielkie pieniądze, ale o elementarne wsparcie. O to, żeby młody sportowiec nie musiał martwić się, czy starczy mu na sprzęt, buty, odżywki czy wynajem mieszkania - uzasadnia. - Do Szczytna przyjeżdżają zawodnicy z całej Polski: z Warszawy, Białegostoku, Wielkopolski czy Pomorza Zachodniego, bo widzą, że tutaj proces szkoleniowy działa. Tacy ludzie powinni czuć, że są doceniani.

Ogromną rolę w funkcjonowaniu klubu odgrywają też rodzice.

- Dowożą dzieci na zawody, kibicują, pomagają przy organizacji, współtworzą klubową społeczność. To wsparcie widać na co dzień i ono realnie przekłada się na atmosferę oraz wyniki.

Dakar na horyzoncie

Maciej Bukowiecki jasno wskazuje najważniejszy cel na najbliższy czas.

- Na rok 2026 moim największym, osobistym celem są Młodzieżowe Igrzyska Olimpijskie, które odbędą się w Dakarze, w Senegalu. To impreza organizowana raz na cztery lata, w formule bardzo zbliżonej do seniorskich igrzysk. Jest wioska olimpijska, pełna oprawa, wszystkie konkurencje - tylko że przeznaczone dla młodzieży - tłumaczy trener Juranda. - Bardzo liczę na moich zawodników. Mam na myśli przede wszystkim Kingę Jackowską, zawodniczkę ze Szczytna, ale współpracuję też z Adrianem Dralem z Rzeszowa, który trenuje w barwach MKL. Na ten moment Kinga jest liderką światowych tabel, więc mówimy tu o realnych, sportowych szansach, a nie tylko marzeniach - zaznacza.

W dłuższej perspektywie cele sięgają jeszcze dalej, już poza kategorię młodzieżową.

- Docelowo oczywiście największym moim marzeniem jest to, by ktoś z moich podopiecznych zakwalifikował się na seniorskie igrzyska olimpijskie. Najpierw sam awans zawodnika, potem start, a może kiedyś medal. A w Jurandzie są obecnie zawodnicy, którzy te olimpijskie szczyty mogą zdobyć - podkreśla Bukowiecki.

Artykuł z minionego, trzeciego numeru papierowego "Tygodnika Szczytno".

Dominik Deptuła