Bez grobu, bez imienia, bez pożegnania. Powstanie Pomnik Dziecka Utraconego

Dla wielu kobiet to lata ciszy, bólu i samotności. Bez miejsca, w którym można zapalić świeczkę. Bez imienia, które można wypowiedzieć na głos. Teraz ma się to zmienić. Po latach milczenia i odmów, w Szczytnie ruszyła zbiórka na budowę Pomnika Dziecka Utraconego.

Bez grobu, bez imienia, bez pożegnania. Powstanie Pomnik Dziecka Utraconego.
Data: Wtorek, 2025-05-20 08:26:07

To nie projekt samorządowy. To oddolna inicjatywa matek, które straciły swoje dzieci, często jeszcze przed narodzinami.

– Nie ma grobu. Nie mam nawet imienia dla mojego dziecka. Nie mam gdzie iść – to zdanie powtarzało się jak refren w rozmowach, które przez lata słyszała Dorota Poniatowska ze Stowarzyszenia Aktywne Szczytno. – Pamiętam mamę, która od 20 lat zapala znicz pod drzewem, bo nigdzie indziej nie może.

To dla tych matek – i ojców, dziadków, rodzeństwa – powstała idea, by w Szczytnie zbudować Pomnik Dziecka Utraconego. Nie wielki. Nie pompatyczny. Mały, cichy, symboliczny. Ale pełen znaczenia.

Pomysł na pomnik pojawił się już kilka lat temu. Ale wówczas nikt nie chciał dać zielonego światła. Dopiero teraz – za sprawą Stowarzyszenia Nasza Szczycieńska Ziemia – jest lokalizacja, projekt i pozwolenia.

– Nie chodzi o marmury. Chodzi o to, żeby stworzyć miejsce, w którym można zostawić łzę – mówi Paweł Krassowski, który od lat zabiegał o zgodę na budowę.

Pomnik stanie na cmentarzu komunalnym w Szczytnie, jego projekt przygotował lokalny kamieniarz Janusz Manelski. Centralnym punktem będzie dwupoziomowa pieczara z wnękami na urny – miejsce symboliczne, ciche, ale pełne znaczenia.

Pomnik zostanie poświęcony 15 października 2025 r. – w Dniu Dziecka Utraconego. Od tego dnia będzie można zorganizować symboliczny pochówek, modlitwę, wspomnienie.

– To będzie pierwszy raz, kiedy wiele kobiet odważy się wypowiedzieć imię swojego dziecka – mówi Adam Cudak, prezes Aktywnego Szczytna.

Wśród historii, które trafiły do organizatorów, są takie, które nie pozwalają spać spokojnie. Kobieta, która nosiła przez 30 lat akt zgonu dziecka w portfelu, ale nigdy nie miała miejsca, by zapalić znicz. Ojciec, który po śmierci córki przez lata nie mówił o niej ani słowa – aż przyszedł dzień, gdy sam zaproponował: „postawmy coś małego. Choćby ławeczkę”.

Pomnik, który ma powstać, będzie odpowiedzią na te historie. Na te łzy. Na tę ciszę, w której od lat przeżywa się stratę.

Jak możesz pomóc?

Trwa publiczna zbiórka (nr 2025/1787/OR) – prowadzona zarówno online, jak i w puszkach kwestarskich.

Jeśli chcesz wesprzeć budowę Pomnika Dziecka Utraconego, możesz przekazać darowiznę na specjalne konto:

Reklama

Stowarzyszenie Nasza Szczycieńska Ziemia

Regionalna SKOK im. Św. Brata Alberta

Numer konta: 53 7190 0007 1900 0332 2304 0001

Tytuł przelewu: Darowizna na budowę Pomnika Dziecka Utraconego

Darowiznę można odliczyć od podatku – wystarczy zachować potwierdzenie przelewu i wskazać ją w rocznym zeznaniu PIT.

Wrzucisz do puszki? Znajdziesz je tutaj:

Regionalna SKOK im. Św. Brata Alberta

• ul. Polska 35/1, Szczytno

• ul. Lipowa 25, Białystok

HAPIS Szczytno – ul. Moniuszki 18

Kamieniarstwo Janusz Manelski – ul. Mazurska, Szczytno

Zakład Pogrzebowy Orkus – Alina Zofia Kobiałek – ul. Kościuszki 8 lok. 1

Zrzutka online: https://zrzutka.pl/vydckr

Zebrane środki zostaną przeznaczone na:

wykonanie pomnika z pieczarą dwupoziomową na urny – według projektu Janusza Manelskiego,
zakup materiałów budowlanych i kamieniarskich,
zagospodarowanie terenu wokół pomnika, stworzenie przestrzeni do modlitwy i zadumy,
organizację uroczystości poświęcenia i odsłonięcia pomnika w Dniu Dziecka Utraconego (15 października 2025 r.),
działania informacyjne i edukacyjne – o prawach kobiet po poronieniu i możliwościach pochówku dzieci utraconych.

– Prosimy – pomóżcie. Dla wszystkich dzieci, które nie zdążyły się uśmiechnąć. Dla wszystkich mam, które wciąż czekają, by zapalić świeczkę – mówi Dorota Poniatowska. - Niech to miejsce powstanie z miłości. Z czułości. Z pamięci. Bo każde życie się liczy. Nawet to najmniejsze.