Reklama

Przedszkole w Szczytnie pamięta swoją dyrektor. Tablica dla Bożeny Paradowskiej

W pierwszą rocznicę śmierci Bożeny Paradowskiej w Przedszkolu nr 9 „Kubuś Puchatek” odsłonięto tablicę pamiątkową. W uroczystości wzięli udział pracownicy, rodzina, władze miasta i mieszkańcy związani z placówką.

Tablica dla Bożeny Paradowskiej. Przedszkole w Szczytnie pamięta swoją dyrektor.
Data: Czwartek, 2026-04-02 12:10:27

Napisali do nas: Pamięć, która zostaje w miejscu i w ludziach. Są takie osoby, które nie tylko zarządzają placówką, ale nadają jej sens. Tworzą atmosferę, którą czuje się od pierwszego kroku. Taką, o której trudno opowiedzieć słowami, ale którą rozpoznaje się natychmiast. W Miejskim Przedszkolu nr 9 „Kubuś Puchatek" w Szczytnie właśnie taką osobą była śp. Bożena Paradowskiej .

„Kiedy słońce życia zachodzi, gwiazdy pamięci świecą" – te słowa, obecne na zaproszeniach i przywołane podczas uroczystości, stały się cichym motywem spotkania, które odbyło się w pierwszą rocznicę śmierci Pani Dyrektor – 1 kwietnia – i zgromadziło tych, którym była szczególnie bliska.

Było to wydarzenie pełne skupienia, wdzięczności i wspomnień – tych cichych, osobistych i tych wypowiadanych na głos. W uroczystości uczestniczyli przede wszystkim nauczyciele i pracownicy przedszkola – osoby, które na co dzień współtworzą to miejsce i jego atmosferę. Wśród zgromadzonych znaleźli się także najbliżsi Pani Dyrektor – jej mąż oraz córka z rodziną – a także osoby, które przez lata współtworzyły lokalne środowisko edukacyjne.

W wydarzeniu udział wzięli również przedstawiciele władz miasta, z Burmistrzem Miasta Szczytno Stefanem Ochmanem oraz Naczelnikiem Wydziału Edukacji Jackiem Walaszczykiem na czele. Obecni byli także dyrektorzy przedszkoli i szkół, emerytowani pracownicy, przedstawiciele związków zawodowych, Rady Rodziców oraz przyjaciele przedszkola – wszyscy ci, dla których to miejsce było ważne nie tylko zawodowo, ale i osobiście.

Reklama

W centralnym punkcie uroczystości znalazło się odsłonięcie tablicy pamiątkowej, która znajduje się w holu na pierwszym piętrze – miejscu codziennych spotkań, rozmów i dziecięcego gwaru. Tablica została ufundowana przez pracowników oraz rodziców dzieci przedszkolnych – jako wyraz wdzięczności za lata wspólnej drogi.

Tablicę odsłonił burmistrz miasta Szczytno, który w swoim wystąpieniu podkreślił rolę Pani Dyrektor w budowaniu przestrzeni, w której najważniejsze było dziecko – jego bezpieczeństwo, rozwój i codzienna radość – oraz Jej dbałość o rozwój i codzienne funkcjonowanie przedszkola.

Podczas uroczystości głos zabrała obecna dyrektor przedszkola, Małgorzata Łukasiak, która z ciepłem i wdzięcznością wspominała lata współpracy, podkreślając, jak wiele zawdzięcza swojej poprzedniczce. O Pani Bożenie mówiła również jej wieloletnia koleżanka – Jolanta Kojro, dyrektor jednego ze szczycieńskich przedszkoli, z którą równolegle rozpoczynała swoją drogę zawodową. W imieniu rodziców głos zabrała także przewodnicząca Rady Rodziców, Anna Rosińska, która w ciepłych słowach podkreśliła, jak ważną i bliską osobą była Pani Dyrektor dla całej przedszkolnej społeczności. Ich wspomnienia – różne, a jednocześnie spójne – układały się w obraz osoby, która potrafiła łączyć ludzi.

W uroczystości uczestniczyły także dzieci, które w prosty, ale niezwykle poruszający sposób oddały hołd swojej dawnej Pani Dyrektor – recytując wiersz i składając kwiaty pod tablicą.

Bożena Poradowska przez 27 lat kierowała przedszkolem, tworząc miejsce, w którym każde dziecko było ważne. Dbała o wszystkich wokół, ale zawsze na pierwszym miejscu stawiała najmłodszych. Była wymagająca, ale jednocześnie uważna i wspierająca – potrafiła budować wspólnotę opartą na zaufaniu, zaangażowaniu i wzajemnym szacunku.

Reklama

W pamięci wielu osób pozostał obraz Pani Dyrektor stojącej na schodach, witającej dzieci i dorosłych z ciepłym uśmiechem. Zawsze obecna, zawsze uważna. Dla każdego miała dobre słowo, czasem krótką rozmowę, czasem proste pytanie: „Czy wszystko w porządku?" – i autentyczną gotowość, by wysłuchać odpowiedzi.

Choć początek spotkania miał charakter podniosły i pełen skupienia, z czasem ustąpił miejsca rozmowom, wspomnieniom i uśmiechom. Podczas wspólnego poczęstunku, przygotowanego przez pracowników przedszkola, wracały historie, anegdoty i obrazy codzienności, która dla wielu osób była czymś więcej niż tylko pracą.

Jedna z osób przypomniała dziś słowa wizytatora sprzed lat, który zauważył, że choć budynek przedszkola z zewnątrz nie zdradza jego charakteru, to wystarczy przekroczyć próg, by poczuć, że jest to miejsce wyjątkowe – pełne dobra i życzliwości. To zdanie wróciło nieprzypadkowo.

Bo są ludzie, którzy odchodzą, ale zostawiają po sobie coś znacznie trwalszego niż wspomnienia.

Zostawiają światło.
Takie, które – jak w przywołanych słowach – nie gaśnie wraz z zachodem, lecz zostaje w pamięci tych, którzy mieli szczęście je spotkać.